Rasa brytyjska jak sama nazwa wskazuje może pochodzić tylko z jednego miejsca na Ziemi.
Miejsce to jest znaną wszystkim, chociaż ze słyszenia, wyspą Wielką Brytanią.
Korzenie rasy datowane są na początek XIX wieku, wtedy to na farmach, miejskich podwórkach i nawet zatłoczonych ulicach Londynu zaczął królować kot brytyjski. Począwszy od 1950 roku stałe wysiłki hodowlane wielbicieli tej rasy doprowadziły do pojawienia się osobników takich, jakie znamy dziś, muskularnej budowy ciała, o wyjątkowym charakterze, spokojnych towarzyszy domowników.
Kilka cech zewnętrznych rasy:
| uszy |
małe, szeroko rozstawione, końcówki zaokrąglone bez frędzelków |
| oczy |
duże, owalne, zazwyczaj szeroko otwarte, w kolorach: pomarańczowy, miedziany, żółty, zielonkawy, niebieski |
| nos |
krótki, delikatny stop |
| głowa |
duża, okrągła z pełnymi policzkami, charakterystyczne pufy |
| klatka |
duża i szeroka, muskularna |
| nogi |
krótkie, muskularne |
| ciało |
średniej i dużej budowy, zaokrąglone, nisko osadzone na łapach |
| okrywa włosowa |
włos krótki, lekko chropowaty, z charakterystycznym podszerstkiem, kolory: niebieski, czarny, czekoladowy, liliowy, kremowy, rudy, biały, odmiany colorpoint, bicolor, pręgowane, szylkretowe |
| ogon |
średniej długości, końcówka zaokrąglona |
| waga |
4-8 kg |
| charakter |
spokojne i łagodne, przyjaźnie nastawione do dzieci, wrażliwi przyjaciele |
|
